GERİATRİ

On dokuzuncu yüzyılın ortalarından itibaren bilim, teknoloji ve sağlık alanlarındaki gelişmelere paralel olarak beklenen yaşam süresi ve dünya nüfusu belirgin şekilde artmaya başlamış ve yirminci yüzyılın başlarında geriatri disiplinin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Yaşlanma bir hastalık değil, doğumla başlayıp ölüme kadar devam eden doğal bir süreçtir. Durum böyle olunca sıklıkla yaşlıların şikayetleri önemsenmemiş, şikayetleri yaşlanmaya bağlı olağan bir sonuç olarak görülmüştür. Sonuç olarak tanı, tedavi ve rehabilitasyonda gecikmeler gözlenmiştir. Yaşlanma ile vücutta bir takım fizyolojik değişiklikler kaçınılmaz olarak karşımıza çıkmıştır. Bu fizyolojik değişikliklere çeşitli hastalıkların eklenmesi yaşlı bireyde ağrı, aktivite kısıtlanması ve katılımda azalması gibi çok sayıda soruna neden olmuştur ve yaşlı bireyin yaşam kalitesi bozulmuştur. Yaşlı insanda yaşanabilecek sorunların üstesinden gelmek için iyi planlanmış kapsamlı sağlık hizmetlerine diğer bir ifade ile “geriatrik rehabilitasyona” gereksinim doğmuştur.

GERİATRİK REHABİLİTASYON

Rehabilitasyon programları; yaşlıya özel olmalı, yorgunluğa yol açmayacak şekilde düzenlenmeli, farklı tipte bakım ihtiyaçlarını dikkate almalı, yaşa göre düzenlenmiş özel yaklaşımlardan oluşmalı, yaşlının durumuna özel olmalı (kalça kırığı, inme) ve taburculuktan sonraki bakım programları ile bütünleşmiş olmalıdır. Rehabilitasyon fizyoterapi ergoterapi dil konuşma terapisi, beslenme uzmanı gibi uzmanların varlığı ile multidisipliner bir ekip ile sürdürülmelidir.

GERİATRİK REHABİLİTASYONDA ERGOTERAPİ

Günlük yaşam aktivitelerinde bağımsızlık seviyesinin artırılması, kazanılmış yeni fonksiyonların sürdürülmesi, kaza riskinin azaltılması ve ikincil özürün önlenmesinde ergoterapistlerin önemi büyüktür. Yaşlılıkta ortopedik problemlere ilk yaklaşım koruyucu veya önleyici rehabilitasyondur. Yaşlının kendisinden veya çevresinden kaynaklanan iç ve dış faktörleri belirlemek, olası önlemleri almak ve düzenlemeleri yapmak rehabilitasyonun ilk basamağını oluşturur. Emeklilikte düzenli serbest zaman fiziksel aktivite seviyesini artırmanın veya devam ettirmenin ideal bir şeklidir. Fiziksel aktivite, daha güçsüz yaşlı kişiler için özellikle fiziksel yeteneklerde kısıtlama olsa bile teşvik edilmelidir. Fiziksel aktiviteye ilgi azlığı, depresyon gibi yaşlılar arasında sık görülen altta yatan faktörlerin bir göstergesi olabilir. Bu durum fiziksel aktivitenin kendisine uzun süreli davranış ve tavrı yansıtabilir. Ergoterapinin yaşlı kişilerde diğer önemli bir amacı dengenin korunmasıdır. Zayıf denge; belli ilaçların yan etkisi, tıbbi komplikasyonlar veya ciddi hastalıklar sonucu oluşabilmektedir. Örneğin; dengede durmayı zorlaştırabilen baş dönmesi, vestibüler sistemdeki hastalığın bir sonucu görülebilmektedir.

BAZI GERİATRİK SENDROMLAR

-Demans (Bunama)

-Tremor (Titreme)

-Malnutrisyon (Yetersiz beslenmeye bağlı hastalık)

-Bası yaraları (Sürekli aynı pozisyonda kalmanın sonucunda oluşan yaralar)

-Sarkopeni (yaşa bağlı olarak kas kitlesi, kas gücü ve kas fonksiyonlarındaki azalmadır)

-Deliryum (Beyin işlevlerini genel olarak bozarak, nöropsikiyatrik semptomlara yol açan bir hastalık)

-İnkontinans (Gaz çıkarma veya dışkılamayı kontrol yetisinin bozulmasına denir)

-Kırılganlık

-Bakıcı Tükenmişliği

-Depresyon

-Düşmeler

Paylaş

Eğer araştırırken ulaştığınız sonuçlardan memnun kaldıysanız, bunları başka ihtiyaç sahipleri de okusun onlar da faydalansın derseniz,
lütfen paylaşmaktan çekinmeyin.
 
Paylaşılan bilgi kendisini dinamik tutar. Ve tabii ki bilgi paylaşıldıkça çoğalır. Teşekkürlerimizle...